Luis Buñuel'in 1950 yapımı 'The Young and the Damned' (orijinal adıyla 'Los olvidados'), sürrealist sinemanın ustasının toplumsal gerçekçiliğe yöneldiği çarpıcı bir başyapıttır. Film, Meksiko'nun yoksul gecekondu mahallelerinde, şiddet ve suçla iç içe yaşayan bir grup gencin hayatına acımasız bir dürbün tutar. Özellikle genç Pedro'nun, çevresindeki yozlaşmış figürlerin ve sert hayat koşullarının etkisiyle ahlaki değerlerini yitiriş süreci, filmin kalbini oluşturur.

Buñuel'in yönetmenliği, rüya sekansları gibi sürrealist öğeleri, belgeselvari bir gerçekçilikle harmanlayarak unutulmaz bir atmosfer yaratır. Kamera, seyirciyi karakterlerin içinde bulunduğu çaresizliğin ve fiziksel ortamın çirkinliğinin tam merkezine yerleştirir. Oyuncu kadrosu, çoğunlukla profesyonel olmayan isimlerden oluşur ve bu durum performanslara inanılmaz bir samimiyet ve rahatsız edici bir gerçeklik katar. Pedro rolündeki Alfonso Mejía ve kötülüğün simgesi Jaibo karakterini canlandıran Roberto Cobo'nun performansları unutulmazdır.

'The Young and the Damned', sadece bir suç draması değil, aynı zamanda yoksulluğun, sosyal eşitsizliğin ve umutsuzluğun nasıl bir nesli mahvettiğine dair sert ve zamansız bir sosyal eleştiridir. İzleyiciyi rahatsız etmeyi, düşündürmeyi ve toplumun görmezden geldiği 'unutulmuş' insanlarla yüzleştirmeyi amaçlar. Sinema tarihinin en etkili ve cesur filmlerinden biri olarak kabul edilen bu eser, Buñuel'in dehasını anlamak ve gerçekçi sinemanın gücünü deneyimlemek isteyen her izleyici için temel bir izlenimdir. Döneminin çok ötesindeki bu film, güncelliğini hiç yitirmemiştir.