Lars von Trier'in yönettiği ve Dogma 95 manifestosunun ikinci önemli örneği olan 1998 yapımı The Idiots (Idioterne), izleyiciyi rahatsız edici ve düşündürücü bir sosyal deneyin içine çekiyor. Film, Kopenhag'ın banliyösündeki bir evde toplanan, toplumsal normları ve beklentileri sorgulamak için kasıtlı olarak 'aptal' gibi davranan bir grup insanın hikayesini anlatıyor. Bu provokatif topluluk, günlük yaşamlarında 'iç aptallarını' ortaya çıkararak, sosyal maskelerin ardındaki gerçek benliklerine ulaşmaya çalışır.

Film, gruba sonradan katılan ve onların dünyasına yabancı olan Karen karakterinin gözünden ilerler. Karen'in gruba dahil oluşu ve bu radikal deneyime verdiği tepkiler, izleyicinin de olayları anlamlandırmasını sağlayan bir mercek işlevi görür. Oyunculuk performansları, Dogma 95 kuralları gereği son derece doğal ve hamdır; özellikle grubun lideri Stoffer'ı canlandıran Jens Albinus'un karizmatik ve itici performansı ile Bodil Jørgensen'in Karen rolündeki naif ve kırılgan tavrı dikkat çeker.

Von Trier, el kamerası kullanımı, doğal ışık ve minimal müzik gibi Dogma kurallarına sadık kalarak, seyirciyi karakterlerin içsel çatışmaları ve grup dinamikleriyle baş başa bırakır. Film, komedi ve dram unsurlarını iç içe geçirerek, özgürlük, toplumsal uyum, kimlik ve sapkınlık gibi temaları sert bir şekilde sorgular. The Idiots, rahat izlenebilen bir film olmasa da, sanatın sınırlarını zorlaması ve seyirciyi konfor alanından çıkarması nedeniyle önemli bir yapımdır. Toplumsal rolleri, samimiyeti ve insan doğasının karanlık köşelerini merak edenler için vazgeçilmez bir başyapıt niteliğindedir.