Luis Buñuel'in 1972 yapımı başyapıtı 'The Discreet Charm of the Bourgeoisie' (Burjuvazinin Gizli Çekiciliği), izleyiciyi geleneksel anlatı yapılarının dışına çıkarak, gerçeküstü ve kesintisiz bir hayal dünyasına davet ediyor. Film, altı orta sınıf karakterin -bir büyükelçi, bir iş adamı ve eşleri dahil- bir araya gelip yemek yeme girişimlerinin sürekli ve absürt şekilde bölündüğü bir dizi olayı konu alır. Ancak bu basit senaryo, Buñuel'in ustalığıyla toplumsal eleştiri, rüya mantığı ve keskin bir mizahla harmanlanır.

Oyunculuk performansları, karakterlerin yapaylığını ve burjuva kaygılarını mükemmel şekilde yansıtıyor. Fernando Rey, Delphine Seyrig ve Stéphane Audran gibi oyuncular, rolleriyle tam bir uyum içinde. Buñuel'in yönetmenliği ise sade ve etkileyici; görüntüler, rüya sekansları ve gerçeklik arasındaki geçişler o kadar doğal ki, izleyici neyin gerçek neyin hayal olduğunu sorgulamaya başlar. Film, törensel davranışlar, dini ve askeri otoriteyle alay ederken, burjuvazinin ikiyüzlülüğünü ve takıntılarını acımasızca eleştirir.

'The Discreet Charm of the Bourgeoisie', sıradan bir komedi veya dram değil; bir zihinsel deney ve sinema tarihinin en özgün yapımlarından biridir. Olay örgüsünün geleneksel akışını reddetmesi, onu daha da çekici kılar. Film, izleyiciden pasif bir seyirci olmayı bırakıp, anlamı kendi içinde aramasını ister. Eğer sıra dışı, düşündürücü ve zekice mizah barındıran bir film izlemek istiyorsanız, bu Buñuel klasiği kesinlikle listenizde olmalı. 1972'de En İyi Yabancı Film Oscar'ını kazanmış bu başyapıt, güncelliğini hiç yitirmemiştir.