André Øvredal'ın yönettiği 2016 yapımı 'The Autopsy of Jane Doe', korku ve gerilim türlerini adli tıp gerçekçiliğiyle harmanlayan unutulmaz bir film. Hikaye, babası Tommy (Brian Cox) ile birlikte aile işi olan morgda çalışan genç adli tıpçı Austin (Emile Hirsch) üzerine kurulu. İkili, polis tarafından getirilen ve dış görünüşünde hiçbir şiddet izi bulunmayan, kimliği belirsiz genç bir kadın cesedini (Jane Doe) incelemeye başlar. İlk bakışta sıradan görünen bu otopsi, ilerleyen dakikalarda giderek korkunç ve açıklanamaz bir hal alır.

Ceset üzerinde yapılan her kesi, iç organlarda beklenmedik travma izlerini ortaya çıkarırken, morgun içinde tuhaf olaylar yaşanmaya başlar. Radyodan gelen şarkı sözleri kişiselleşir, ışıklar titrer ve derin bir tehdit hissi havayı kaplar. Film, kapalı mekan korkusunu (claustrophobia) ustaca kullanarak, izleyiciyi morgun soğuk ve steril ortamında giderek artan bir gerilimin içine hapsediyor. Brian Cox ve Emile Hirsch'in inandırıcı performansları, karakterlerin bilimsel merakla içgüdüsel korku arasında gidip gelişini mükemmel yansıtıyor.

'The Autopsy of Jane Doe', sadece jumpscare'lara dayanmayan, atmosferik gerilimi ön planda tutan zekice yazılmış bir senaryoya sahip. Gizem, katman katman çözülürken, her yeni bulgu daha büyük sorular doğuruyor. Filmin gücü, izleyiciyi sürekli tahmin yürütmeye ve Jane Doe'un sırrını çözmeye teşvik etmesinden geliyor. 86 dakikalık süresi boyunca soluksuz bir tempo tutturmayı başaran film, sonunda şaşırtıcı ve üzerinde düşündüren bir final sunuyor. Klasik korku ögelerini modern bir anlatımla birleştiren bu yapım, tür hayranları için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.