2015 yapımı 'Me and Earl and the Dying Girl', Alfonso Gomez-Rejon'un yönetmenliğinde, komedi ve dram türlerini içtenlikle harmanlayan unutulmaz bir gençlik filmi. Lise son sınıf öğrencisi Greg, okul hayatını sorunsuz atlatmak için kimseyle çok yakınlaşmamaya çalışan, içe dönük bir karakterdir. Tek tutkusu, en iyi arkadaşı ve iş ortağı Earl ile birlikte klasik filmlerin kısa, amatör parodilerini çekmektir. Ancak annesinin ısrarıyla, lösemi teşhisi konan sınıf arkadaşı Rachel'ı ziyaret etmeye başladığında, tüm dengeleri değişir.

Greg'in başlangıçtaki gönülsüz ziyaretleri, zamanla gerçek bir dostluğa dönüşür. Bu süreç, Greg'in kendini, sanatı ve hayatın anlamını yeniden keşfetmesine yol açar. Thomas Mann, Greg rolünde naif ve samimi bir performans sergilerken, RJ Cyler da Earl karakterine sert ama sevimli bir hava katıyor. Olivia Cooke ise Rachel'ı canlandırarak, hastalığın getirdiği zorlukları incelikle yansıtan, güçlü ve dokunaklı bir oyunculuk sergiliyor.

Film, sıradan bir 'hasta genç' hikayesi anlatmaktan özenle kaçınıyor. Bunun yerine, mizah duygusunu asla kaybetmeden, ölüm, kayıp, yaratıcılık ve insan bağlarının karmaşıklığını sorguluyor. Yönetmen Gomez-Rejon, dinamik kamera açıları ve yaratıcı görsel efektlerle Greg'in film merakını ve iç dünyasını seyirciye etkili bir şekilde yansıtıyor. Brian Eno'nun 'The Big Ship' gibi müziklerinin de katkısıyla, filmin atmosferi son derece özgün ve dokunaklı hale geliyor.

'Me and Earl and the Dying Girl', hayatın acı gerçekleriyle yüzleşirken bile umudu ve mizahı bulmanın mümkün olduğunu hatırlatan, hem güldüren hem de hüzünlendiren bir başyapıt. Samimi diyalogları, unutulmaz karakterleri ve sıra dışı anlatımıyla, izleyici üzerinde uzun süre etkisini sürdüren bir deneyim sunuyor. Büyüme, sanat ve dostluğun gücü üzerine düşündüren bu filmi mutlaka izlemelisiniz.