2019 yapımı I Lost My Body (J'ai perdu mon corps), animasyon türünün sınırlarını zorlayan, şiirsel ve derinlikli bir film olarak karşımıza çıkıyor. Yönetmen Jérémy Clapin'in imzasını taşıyan bu özel yapım, birbirine paralel ilerleyen iki olağanüstü hikayeyi bir araya getiriyor. İlk hikayede, Paris'in banliyölerinde yaşayan genç Naoufel'i görüyoruz. Hayattan kopuk, geçmişin travmalarıyla boğuşan Naoufel, tesadüfen tanıştığı Gabrielle'e karşı büyük bir tutku beslemeye başlar. Bu romantik çekim, onun için hem bir kaçış hem de kendini yeniden keşfetme yolculuğunun başlangıcı olur.

Diğer tarafta ise, şehrin gri labirentlerinde, soğuk bir diseksiyon laboratuvarından kaçmayı başaran kopuk bir elin epik yolculuğuna tanık oluruz. Bu el, türlü tehlikeleri aşarak, ait olduğu bedeni, Naoufel'in bedenini bulmaya çalışmaktadır. Filmin en dikkat çeken yanı, bu iki görünüşte farklı öyküyü, temalar ve duygular üzerinden ustalıkla birleştirmesidir. Kayıp, özlem, bağlanma ve insan olmanın anlamı üzerine düşündürücü sorular sorar.

Animasyon tekniği ve görsel estetik açısından da oldukça başarılıdır. Karakter tasarımları ve Paris'in melankolik atmosferi, pastel tonlarla ve akıcı çizgilerle hayat bulur. Özellikle elin şehirdeki macerası, gerilim dolu sahnelerle izleyiciyi ekrana kilitlemeyi başarır. Sade ve etkileyici müzikleriyle de filmin melankolik havasını pekiştirir.

I Lost My Body, sıradan bir animasyon değil, yetişkin izleyicilere hitap eden, felsefi alt metinleri olan bir başyapıttır. Cannes Film Festivali'nde Uluslararası Eleştirmenler Haftası Büyük Ödülü'nü alarak kalitesini kanıtlamıştır. Hayatın acıları, tesadüflerin rolü ve insan ruhunun direnci üzerine düşünmek isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken, unutulmaz bir sinema deneyimi sunuyor.