Abbas Kiyarüstemi'nin yönettiği 1992 yapımı 'And Life Goes On' (Zendegi va digar hich), 1990 Guilan depreminin yıkıcı etkilerinin ardından geçen dokunaklı bir yol hikayesini anlatıyor. Film, depremden etkilenen bir bölgeye, daha önce çektiği 'Where Is the Friend's Home?' filminde oynayan çocukları bulmaya çalışan bir yönetmen (kendisi) ve küçük oğlunun yolculuğunu takip eder. Gerçekçi ve minimalist anlatımıyla dikkat çeken yapım, felaketin ortasında bile süren yaşamın basit güzelliklerine ve insan direncine odaklanır.

Kiyarüstemi'nin karakteristik yarı-belgesel tarzı, profesyonel olmayan oyuncuların doğal performanslarıyla birleşerek izleyiciyi içine çeken samimi bir atmosfer yaratıyor. Depremin yarattığı fiziksel yıkım, filmin görsel dilinde açıkça hissedilirken, karakterlerin umut ve amaç arayışı, hikayenin duygusal çekirdeğini oluşturuyor. Baba-oğul ilişkisindeki sıcaklık ve yol boyunca karşılaştıkları sıradan insanların küçük hikayeleri, filmin evrensel temasını güçlendiriyor.

'And Life Goes On', sadece bir felaket sonrası portresi değil, aynı zamanda sanat, hayat ve direniş üzerine düşündüren bir başyapıttır. İran sinemasının şiirsel gerçekçilik anlayışının en iyi örneklerinden biri olan film, izleyiciye hüzün ve umut arasında gidip gelen unutulmaz bir deneyim sunuyor. İnsan ruhunun dayanıklılığını keşfetmek isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir klasik.